بالاتر و بمنزلهء كسى است كه در آنجا مدفون است جز اين كه مانع از دعا براى آن حضرت در آن مكان مقدّس نمىشود ، زيرا كه خداى تعالى جاهاى ارزشمندى دارد كه دوست دارد در آن جاها دعا كنند و حاير امام حسين يكى از آن جاهاست و امام عليه السّلام در حديث ديگرى اين مطلب را مورد تأكيد قرار داده است و مىفرمايد : « همانا براى خداى متعال در روى زمين جاهايى است كه آنها را مورد توجّه دانسته و دوست دارد كه در آن جاها دعا كنند و او اجابت فرمايد . » [ 1 ] 3 - ابو هاشم روايت كرده ، مىگويد : امام ابو الحسن عليه السّلام در موقع بيماريش كسى را به دنبال من و محمد بن حمزه فرستاد ، محمد بن حمزه پيش از من ، به خدمت آن حضرت شرفياب شده بود ، به من گفت : امام عليه السّلام همواره مىگويد : كسى را به حائر حسينى بفرستيد من به محمد گفتم : چرا تو نگفتى كه من به حائر حسينى مىروم ؟ من عرض كردم : فدايت شوم ، من به حائر مىروم ، فرمود : « در آن باره دقّت كنيد ! » سپس اضافه كرد : « محمد از اسرار زيد بن على چيزى ندارد - يعنى زيدى مذهب نيست - و من نمىخواهم اين را بشنود » . ابو هاشم مىگويد : من اين مطلب را به على بن بلال گفتم ، او گفت : امام هادى عليه السّلام ، حائر را چه مىكند ، در صورتى كه او خود حائر است ؟ سپس به عسكر - يعنى سامراء - رفتم و به خدمت امام رسيدم ، رو به من كرد و فرمود : بنشين ! موقعى كه خواستم بلند شوم ، چون ديدم با من انس گرفته است سخن

--> [ 1 ] وسائل الشّيعه : 3 / 570 .